De tijd gaat snel en lijkt steeds sneller te gaan, zeker als je doet wat je het leukste vindt om te doen! In de afgelopen jaren heb ik alles gedaan om me zo goed mogelijk te ontwikkelen, een beetje op het gekke af. Maar gezien mijn aanleg leek te liggen bij het echt hele lange werk, was het extra lastig. Wachten, wachten en nog eens wachten. Eerst de onder-afstanden ontwikkelen (wat ik zeker ook wel een beetje blijf doen), het lichaam belastbaar krijgen, alles geleidelijk opbouwen. Inmiddels ben ik 22 jaar, en we (mijn coach en ik) verwachten dat ik pas op mijn best zal zijn rond mijn 30ste levensjaar. Rustig blijven groeien komende jaren dus, dat is het allerbelangrijkste.

Nu heb ik al 9 van de 12 weken gehad van mijn eerste marathontraject, en hoe gaat dat? Ik had nog wel wat twijfels vooraf. Zou het allemaal wel zo goed gaan? Je weet immers gewoon simpelweg niet hoe het uit gaat pakken. Toch keek ik vooral met veel enthousiasme uit naar dit traject, en dat enthousiasme is in de voorbije weken eigenlijk alleen maar gegroeid. Vrijwel elke training in die 9 weken was raak, 2 keer ging het net even iets minder maar dan kon ik nog steeds met gemak mijn tempo’s draaien. Vrijwel alle trainingen vind ik nu ook echt superleuk en ik geniet met volle teugen! Dat genieten is iets wat ik de laatste jaren sowieso goed heb geleerd, maar nu geniet ik alleen nog maar meer 🙂

Gisteren had ik mijn laatste grote test: een 20km loop in Sneek op marathontempo met daarvoor nog een uur duurloop en daarna ook nog een half uur. Best een heftige training dus.

Na een uur heb ik even snel de schoenen gewisseld en een droog shirt aangetrokken, iets wat niet in de marathon zal gebeuren maar gezien ik al een flinke stortbui over me heen had gehad was het geen overbodige luxe. Daarna heb ik nog wat op en neer gelopen en toen kon ik vertrekken voor 20 kilometers in wat toch vrij bar weer leek te worden. De eerste km’s stond de wind vol tegen en er kwam hier en daar ook nog een lekkere windstoot bij. We liepen mooi in de richting van de donkere wolken waardoor ik na een km of drie zo een gigantische stortbui inliep. Niet helemaal ideaal maar, hoe onwaarschijnlijk ook: Er is altijd een kans dat ik dit weer in Berlijn ook ga treffen. Ondanks dit alles kwam ik op de eerste 10km wel gewoon in 31:31 door, wat al net iets harder is als beoogd marathontempo. Door het weer was het wat lastig tempo inschatten maar gelukkig heb ik in Berlijn ook een groepje met haas dat rond mijn tempo weg wil gaan dus dan heb je in ieder geval goede referentie.

Het tweede deel werd natuurlijk extra makkelijk, want nu stond de wind in de rug. De km’s gingen zonder enige moeite naar 3:05, tot ik na bijna 20km weer de baan op draaide waar ik finishte in 1:02:16. Eigenlijk was dit natuurlijk niet echt finishen, want ik mocht dus nog een half uur door 😛

2 uur, 33 minuten en ruim 44km verder had ik een mooie laatste test gehad. Met een paar kleine wijzigingen in de details (iets rustiger drinken en beter verdeeld over de race, nog wat rustiger starten, etc.) heb ik er de volste vertrouwen in dat dit goed gaat komen 😀 Garanties heb je nooit, zeker op een marathon, maar ik geniet van de voorbereiding en heb er ontzettend veel zin in.

Nu is het nog een weekje aardig doortrainen voordat we langzaam gaan afbouwen richting de marathon. 9 weeks down, 3 to go!

Recent Posts