Vandaag precies een week geleden stapte ik in het vliegtuig naar Spanje voor een 10km op de baan tijdens het open Spaanse kampioenschap in Huelva.

Na een paar dagen acclimatiseren met vooral rustige herstelloopjes en wat sprintjes mocht ik zaterdagavond om 20:10 dan eindelijk van start. Mijn plan voor de wedstrijd was om weg te gaan op rondjes van 69 seconden, wat een tijd van c.a. 28:45 zou betekenen. In het begin liep het ontzettend makkelijk, het voelde sterk en soepel en ik kon zonder al te veel moeite volgen. Tot een kilometer of 5 bleef het eigenlijk heel lekker gaan maar daarna ging het snel bergafwaarts. Na de CPC loop had ik m’n rechter bilspier licht verrekt waardoor ik een week alternatief heb moeten trainen, de week daarna was een opbouw week en de week daarna kon ik nog wel wat specifiek werk doen maar met 2 specifieke 10km trainingen in 5 weken tijd en relatief weinig omvang kom je er natuurlijk niet.
Achteraf denk ik dan ook dat ik veel te optimistisch ben geweest gezien de voorbereiding die ik gehad heb en dat ik er verstandiger aan gedaan had om op een iets rustiger tempo weg te gaan.

Na 5,6km kwam ik alleen te lopen, en met nog 11 rondes te gaan is een 10km dan best lang 😛 Desalniettemin heb ik met 29:28:10 toch nog aan het limiet voldaan voor het EK U23 in Talinn, wat eigenlijk ook het hoofddoel was van deze wedstrijd. Wat ik nu vooral zal doen na deze wedstrijd is het goede gevoel van de eerste km’s vasthouden, ik voel me gewoon hartstikke sterk op dit moment en weet dat ik met de juiste training er dan op het EK U23 wel echt kan staan 😀

Recent Posts